Tomasz Lis w ekskluzywnym wywiadzie dla stron tvnfakty.pl i tomaszlisnieoficjalnie.pl:
Jeśli byłem najlepszy, to po co miałem komukolwiek robić miejsce

Idź do strony: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |

O Dalajlamie Pan nie chce mówić, a o Tonym Blairze?

Starania o to trwały pięć lat. To był nieustający lobbing u dwóch kolejnych brytyjskich ambasadorów i trochę to psim swędem się udało. Ja już miałem wtedy bilety wykupione na wakacje z dziećmi w ten tygodniowy weekend majowy i w tym momencie dzwoni do mnie ambasador Wielkiej Brytanii i mówi: "Słuchaj, udało się, będziesz miał ten wywiad". Bilety musiały pójść do śmietnika, ale powiedziałbym, że wyrzuciłem je z radością. Udało się na ostatniej prostej, co było o tyle fajne, że ten wywiad został wyemitowany dokładnie w dniu, kiedy Blair już oficjalnie ogłosił, że na początku lipca 2007 roku przestanie być premierem. Oczywiście bardzo się cieszę, że udało mi się zdążyć przed końcem jego rządów, bo to jednak zawsze lepiej rozmawiać z urzędującym, niż z byłym urzędującym premierem.

Który z tych wywiadów jest dla Pana najważniejszy?

Najważniejszy był ten pierwszy mój duży, półgodzinny wywiad z Icchakiem Rabinem. Piętnaście lat temu, 31 sierpnia.

Wtedy, gdy miał Pan tego news’a, którego Pan nie wykorzystał.

To inna sprawa. Ale przede wszystkim miałem wywiad z politykiem z absolutnie międzynarodowego topu, o którym już kilkanaście dni później mówił naprawdę cały świat, kiedy było podpisywane porozumienie z Arafatem w Waszyngtonie. Okazało się, że można na skutek pięcioletniego lobbingu jak z Blairem, czy dzikiego farta jak z Rabinem, bo to poszło jak z płatka i w taki sposób zupełnie niespodziewany, dopiąć czasem swego.. To jest coś fajnego. Móc porozmawiać przez dziesięć, dwadzieścia minut, czy tak jak z Dalajlamą przez godzinę z najważniejszymi postaciami naszego świata.

W nadchodzącym sezonie Pański program będzie o 21:45, czyli nie będzie już jednocześnie z "Na wspólnej". Uważa Pan, że to szansa na wzrost Pańskiej oglądalności, czy to raczej dwie różne widownie?

Będzie o 21.40. A odpowiadając na Pana pytanie - nie, nieuchronny jest spadek oglądalności. 30 minut później jest mniej widzów, niż 30 minut wcześniej. Chociaż wszystko przed 22:00 to jest dalej świetny czas antenowy. Myślę, że jest całkiem spora grupa ludzi, która poważnymi sprawami się interesuje i która będzie to oglądać. Najbardziej podnoszące mnie na duchu, były trzy najsłabsze wyniki w sezonie, ponieważ jeden to był wywiad z Dalajlamą, drugi to była świetna rozmowa Frasyniuka i Wildsteina o Wałęsie, o IPN, o lustracji pod meczem naszej reprezentacji przed Euro, a trzeci program pod świetnym meczem Holandia – Włochy na Euro. Ale to też nie spadło poniżej 23 proc. udziałów. Tak naprawdę te trzy odcinki pokazały mi, że jest pewna wierna publiczność, dzięki której nawet w bardzo trudnym otoczeniu, swoje można ugrać.

Pamiętam, że w "Faktach" jak był mecz, to Pan sobie stawiał telewizor i cały czas podglądał.

W "Faktach" był ten komfort, że przez te dwie, trzy minuty, gdy trwał materiał można było oglądać...

Potem się Pan mylił w zapowiedziach.

Pewnie nie raz się myliłem, ale i zapowiedzi wtedy pisałem wybitnie krótkie, więc nie było nawet specjalnie miejsca na zbyt wiele pomyłek. Natomiast prowadząc program taki jak teraz, trzeba być czujnym bez przerwy, więc oczywiście nie miałem zielonego pojęcia, jaki jest wynik meczu, a jak już doszło do kolizji z meczem polskiej reprezentacji z Chorwacją na Euro, to już wiedziałem, że sobie nie daruję, więc z góry miesiąc wcześniej poprosiłem dyrektora TVP2, żeby tego dnia mój program był później.

Nie było problemu?

Nie, ponieważ on doskonale mnie rozumiał i jako kibic i jako dyrektor anteny, że akurat pójście na starcie z meczem reprezentacji, to byłaby absolutna śmierć. Zresztą to była śmierć dla wszystkich programów, które się zderzyły wtedy z meczem.

Po odejściu z Polsatu mówił Pan wielokrotnie, że miał poczucie, że wisi na cienkiej nitce. A jak było do tej pory w TVP?

Jak człowiek wypada z gry na dwóch zakrętach mając całkiem mocną pozycję wynikającą chociażby z oglądalności programu, który prowadzi, to zdaje sobie sprawę, że nie ma takiego zakrętu, na którym nie mógłby wypaść. Staram się nie myśleć o tym. Dzisiaj myślę już o programie, który poprowadzę w najbliższy poniedziałek. Wiem, że wszystko się może stać i staram się na wszystko być przygotowany, choć oczywiście nie chciałbym, żeby liczba tych zakrętów i stresy, które temu towarzyszą przekroczyły pewien próg. Diabli wiedzą, gdzie jest granica wytrzymałość człowieka. W którymś momencie może nie mieć już ochoty i nerwów na branie kolejnych zakrętów i zaczynanie od początku.

Pamiętam, że zarówno w Polsacie, jak i w TVN miał Pan bardzo eleganckie gabinety. Na ścianach różne prezenty, wyjątkowe zdjęcia. Nie brakuje Panu tego teraz?

Eleganckie, to Pan solidnie przesadził. Nie. Kompletnie byłem nie przywiązany ani do stanowisk do gabinetów, ani do tytułów, ani do funkcji, ani do pieczątek.

» czytaj dalej (8)