Ekskluzywny wywiad z Kamilem Durczokiem

Idź do strony: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7

Kamil Durczok w swoim gabinecie. Obok na monitorze serwis tvnfakty.pl foto: Łukasz Ropczyński, tvnfakty.pl

Łukasz Ropczyński: Panie Kamilu, jak samopoczucie po przegranym meczu z politykami?

Kamil Durczok: Fatalne. I psychiczne, i fizyczne.

Ale zmieniali się Państwo dość często na boisku...

Jak się ma czterdziestkę na karku i głowa chce grać, a organizm jest nieprzyzwyczajony, bez kondycji i niespecjalnie sobie z tym radzi, to potem koń kuleje przez dwa dni. Z niedzieli na poniedziałek musiałem się jakimiś specyfikami smarować. Oczywiście bardziej dokuczliwe jest poczucie tego, że dołożyli nam politycy. Nie chciałbym tłumaczyć tego na tysiąc różnych sposobów, Koseckim i tym wszystkim...

Z Waszej strony też byli dziennikarze nsport.

Ale nie było zawodowców, nie było reprezentantów Polski... Nie ma co się tłumaczyć, bo jak nam powiedział trener w przerwie, piłka nożna to jest gra, która polega nie na tym, że ktoś gra lepiej albo gorzej, tylko na tym, że ktoś strzela więcej bramek, a ktoś inny mniej.

Będzie rewanż?

No pewnie, że będzie. Zastanawiamy się tylko kiedy, bo najpierw pałaliśmy szybką rządzą odwetu. Myśleliśmy o tym, żeby jeszcze we wrześniu zorganizować coś, co by nam dało odrobinę poczucia rewanżu, natomiast podejrzewam, że dopiero w przyszłym roku będziemy grali, bo drużynę trzeba zebrać, przećwiczyć...

Skład ten sam?

Skład może będzie troszkę mniejszy, żeby był bardziej zgrany ze sobą, bo to jednak było czterdzieści osób, które tak naprawdę nigdy ze sobą nie grały, więc trudno mówić, że to drużyna. Łączyła nas chęć zwycięstwa.

Co Pan tak naprawdę myślał o Faktach, gdy jeszcze pracował w TVP?

Kamil Durczok przed meczem z reprezentacją Sejmu foto: TVN

Myślałem, że to konkurencja. Mnie nie towarzyszą zbędne emocje. Ja doceniam swoich konkurentów nie na zasadzie tego, czy ich lubię, czy ich nie lubię, czy są fajni, czy nie fajni, czy są sympatyczni, czy niesympatyczni, tylko oceniam na podstawie tego, czy są dobrzy, czy są źli i czy grają fair, czy nie grają fair. Fakty były trudnym konkurentem dla Wiadomości. W związku z czym oceniałem Fakty jako bardzo trudnego przeciwnika. Myslałem o tym, że to jest trudny zawodnik w tym sensie, że to jest zespół o znacznie większej mobilności niż drużyna w telewizji publicznej. Telewizja publiczna to jest gigantyczna korporacja. Podjęcie decyzji o prostym - zdawałoby się - zabiegu programowym, czyli wyprowadzeniu Wiadomości gdzieś na wyjazdowe wydanie było czymś tak trudnym i musiało przejść przez tyle komórek, pokoi i kierowników, podpisów itd., że to się bardzo rzadko udawało. Więc jak myślałem sobie o Faktach, to zazdrościłem im tego, że są zespołem mobilnym, szybkim, gdzie właściwie decyzja jednego człowieka decyduje o tym, czy coś się dzieje, czy nie.

Mówił Pan o graniu fair. Fakty grały fair?

Hmm...

Był taki moment, że sobie regularnie dogryzaliście z Tomaszem Lisem.

Stare czasy. Nie mam ochoty do nich wracać.

Jaka była Pańska pierwsza myśl, gdy dostał Pan propozycję z TVN? To było dużo wcześniej, niż się Pan zgodził?

Co sobie pomyślałem? Że być może - być może z wieloma znakami zapytania i wątpliwościami - zaczyna się bardzo ciekawy rozdział w moim życiu.

» czytaj dalej (2)