Ekskluzywny wywiad z Kamilem Durczokiem

Idź do strony: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7

Dedykacja na książce Kamila Durczoka "Wygrać życie". foto: Łukasz Ropczyński, tvnfakty.pl

A jak to było z tymi naciskami politycznymi w TVP?

Na rozmowę o tym, panie Łukaszu, pan mnie specjalnie nie namówi. Ja o tym raz powiedziałem w "Polityce", jak odchodziłem. Miałem wątpliwość, czy dobrze zrobiłem. Co więcej, te wątpliwości wiele osób mi potwierdzało. Od tego czasu postanowiłem sobie, że o mojej poprzedniej firmie albo dobrze albo wcale, więc o naciskach politycznych nie rozmawiamy.

Niektórzy rozmawiają.

OK. To ich wybór. Ludzie są wolni, mogą mówić, co chcą. Ja mogę mówić bardzo chętnie o Faktach, o TVN, ale nie będę recenzował z tego miejsca, w którym jestem dzisiaj, firmy, w której spędziłem 10 lat. Były dobre momenty, złe momenty, chwile, w których człowiek chciał trzasnąć wszystkim i wyjść i chwile, które były fantastyczne i będę je pamiętał do końca swoich dni. Tak jak normalnie w życiu, więc nie ma co ujawniać zbyt wiele spraw, które są zresztą tajemnicami w każdej firmie. Tyle, że w telewizji publicznej się wykształcił taki obyczaj, że jak ludzie z niej odchodzą, to bardzo chętnie na nią psioczą, pomstują, krytykują albo plują. To mało eleganckie.

Planuje Pan napisać książkę o swojej pracy, kiedyś w przyszłości?

Nie.

Ciekawa historia by była.

Kamil Durczok foto: Łukasz Ropczyński, tvnfakty.pl

Pewnie, że tak. I pewnie bardzo ciekawą historią byłoby też opowiadanie o tym, jak się odbywały rozmaite kulisy. Kto naciskał, gdzie, kto po ciągał za jakie sznurki. Istotne dla widza jest to, co ogląda. Albo to jest prawdziwe i uczciwe albo nieprawdziwe i nieuczciwe. Każda firma ma swoje tajemnice.

Czyli jak Pan prowadził Wiadomości, to one były prawdziwe?

Jak ja prowadziłem Wiadomości, to podpisywałem się pod każdym wydaniem, które prowadziłem.

A czy pamięta Pan taką sprawę, jak Leszek Miller zaciągnął kredyt w banku Aleksandra Gudzowatego?

To była bardzo głośna sprawa. Wtedy się nie podpisałem, bo nie wystąpiłem w Wiadomościach.

To nie był taki moment, że może warto byłoby odejść z telewizji?

Pewnie, że można się było zastanowić, czy odchodzić, czy nie odchodzić. Wtedy pomyślałem sobie jednak, że to nie jest prywatna telewizja jednego czy drugiego prezesa. To jest telewizja publiczna i wystarczy pokazać, że się nie zgadzamy na takie metody i czasem się przez taką niezgodę osiąga więcej niż kładąc papiery na stół i odchodząc.

Było łatwiej później?

Tak. Oczywiście, że tak. Bo jak pan pamięta - i za to jestem tak naprawdę wdzięczny moim kolegom z prasy i z innych mediów - że wokół tego bardzo słusznie zrobili potężną awanturę. I to nam wtedy, w publicznej telewizji, bardzo pomogło.

Gdy Pan przechodził do TVN, to mówiło się o tym, że dostanie Pan także swój program w TVN24.

Tak, ale ja też mówiłem o tym, że to, co mnie pochłania od początku do końca, na starcie tej pracy to są Fakty i to, żeby stały się najbardziej oglądanym programem informacyjnym w polskich telewizjach. To jest coś, co mnie zajmuje bez reszty. A na publicystykę przyjdzie czas. Ja się jeszcze nie wybieram na emeryturę.

» czytaj dalej (3)